An heol a save war ar feurm, e su Bro-C’hall.
Evel bep mintin, Kabiten Jack, ar c’hilhog a rene an yerdi, a bignas war an doenn hag a stlepas e c’harm-dihuniñ brudet, evel ur soudard :
— Kokorikooooo ! War sav, bagad landreed !
Sur a-walc’h, e kane bepred un tammig e-maez an ton, met den ne grede lavaret dezhañ.
Matilda, ar yarig alaouret, a c’hoarie sioul el lez pa zeuas war wel, a-daol-trumm, Oscar, he mignon louarn.
— Hei, Matilda ! Deus, deomp kuit e-kuzh !
— Petra, dija ? Met Kabiten Jack a skandalo ac’hanon !
— Kavet em eus ur gartenn iskis er c’hoad… ret eo he diskouez da Vestr Herculus, ar c’haouan kozh ha fur.
Kurius-tre, Matilda a heulias Oscar. Kerzhet a rejont betek un ti bras savet e beg ar gwez.
— Mestr Herculus ! a youc’has Oscar.
Met ar c’haouan ne respontas ket.
— MESTR HERCULUUUUS ! a hopas Matilda a-bouez-penn.
Ar c’haouan, un tammig bouzar, a lammas gant ar spont, a gollas e gempouez ha… plouf !
Kouezhañ a reas eus e skourr en ur bern bras-bras a zelioù.
— Aoutch, ma fluñv ! a c’hrozmolas en ur sevel en-dro. Petra a fell deoc’h ?
Oscar a astennas ar gartenn dezhañ. Met Mestr Herculus ne zeue ket a-benn d’he c’hemer gant e zivaskell : riklañ a rae, kouezhañ, nijal kuit.
Oscar ha Matilda a darzhe gant ar c’hoarzhin.
— Implijit ho krabanoù, Mestr Herculus ! eme Matilda en ur glochal.
— A, ya, mennozh mat ! a respontas ar c’haouan en ur grafat e benn.
Ur wech en e vurev leun a levrioù poultrennek, e studias ar gartenn.
— Hum hum… gwelout a ran… ar gartenn a ziskouez ur wezenn dibar er c’hoad. Eno ez eus un teñzor kuzhet !
Hep gortoz pelloc’h, Oscar ha Matilda en em lakaas en hent. Heuliañ a rejont ar gartenn hag erruout dirak ur wezenn gleuz vras-meurbet. A-daol-trumm, krak ! skritch ! plouf ! trouzioù a zeue eus an diabarzh.
Kavout a rejont Galileo, un ourzig farsus, o kuzhat podoù mel.
— Met… an teñzor, da vel eo ! a youc’has Matilda.
— Ya ! Ma zeñzor dous dispar ! a respontas Galileo gant ur mousc’hoarzh ledan.
E-lec’h bezañ droug enno, en em ginnigjont an eil d’egile hag e tremenjont an endervezh o c’hoari asambles. Galileo a lakaas anezho da grapat er gwez, da redek er geot uhel ha zoken da vlazañ un tammig mel e-kuzh.
E dibenn an devezh, tud Galileo, Giorgio ha Gina, a bedas anezho da verennañ. War an daol : gwastilli mel ha chug avaloù fresk.
Pa zeuas an oabl da vezañ roz ha mouk, Oscar a gollas e benn :
— Buan ! Ret eo kas Matilda en-dro a-raok ma krogo Kabiten Jack da youc’hal !
Redek a rejont betek ar feurm hag e kavjont Joe, ar marc’h kozh.
— Joe, poent eo ! Tenn evezh Kabiten Jack !
Joe a skoas start gant e garn war an dourlec’h : KLANG KLANG KLANG !
Kabiten Jack a lammas en ur youc’hal :
— En em guzhit ! Tagadenn an enebour !
O tennañ gounid eus ar safar, Oscar a riklas Matilda dindan ar c’hloued. Ar yarig a zistroas didrouz d’an yerdi hag en em stardas ouzh Océane, he mamm, ha goude ouzh he moerebed hag he mammoù-kozh.
Gant ur mousc’hoarzh ledan e kouskas, o huñvreal dija eus mel, eus ur c’haouan diampart hag eus ur mignon ourz nevez.
✨ Echu… met ket evit pell !